Doğdum, şehirler değiştirdim. Kimisi çok güzeldi, kimisine hiç alışamadım. Çok arkadaşlı ve hiç arkadaşlı zamanlarım oldu. Yalnızlık öğretiyordu ama çok arkadaşlı olmak insanın yüzünü daha çok güldürüyordu o yüzden sosyal biri olmayı seçtim.30 yaşına geldiğimde alınganlıklarım bitmişti, öfkelendiklerimle yüzleşmiştim, hayatı akışına bırakmayı alışkanlık edinmiştim. Daha hızlı cevaplarım vardı ve daha kararlıydım. Hayatın verdiği göz açıp kapayana dek geçen süreyi sevdiğim insanlarla sevdiğim şeyleri yaparak geçirmek istiyordum. Acaba başarabilecek miydim?!

• eczacı İstanbul

• Anadolu Üniversitesi Eczacılık Fakültesi